Patroonherkenning: waarom nog beter begrijpen je niet verder helpt
Een patroon herken je pas als je stopt met analyseren. Zo zie je het bij jezelf, en zo doorbreek je het.
Gisteren las ik een blog dat ging over ‘patroonherkenning’, gelijk was ik nieuwsgierig naar het onderwerp en ik las verder. Nadat ik het volledige artikel gelezen had wilde ik er meer over weten en al snel merkte ik dat ik dit principe perfect wilde toepassen:
- “Hoe werkt het precies?”
- “Hoe kan ik dit op mijn eigen leven toepassen?”
- “Wat staat er precies?”
De kern van het artikel was allang duidelijk, maar ik dacht dat ik er een wedstrijd van moest maken hoe goed ik dit moest toepassen. Ironisch gezien is als ik er nu op terugkijk juist dit een patroon dat bij mij ontzettend speelt.
Want toen ik dit bericht begon te schrijven, keerde ik terug naar dit artikel, ik wilde opnieuw weten wat er nou allemaal stond of ik het wel echt goed begrepen had. Terwijl de kern eigenlijk al kraakhelder is. Een patroon is iets wat je herhalend doet en wat je een bepaald resultaat geeft.
In mijn geval zal dat patroon misschien wel kunnen zijn:
- Situatie: Ik weet niet 100% hoe ik het moet doen
- Emotie: Angst
- Gevolg: Ik leid mijzelf af van de realiteit, ik denk dat ik nog meer informatie nodig heb
- Resultaat: Ik ben nog steeds niet verder gekomen behalve wat ik al wist
Dat is dus een goed en concreet voorbeeld van een patroon dat niet helpend is.
Carl Jung zei:
“Until you make the conscious unconscious, it will direct your life and you will call it fate.”
Het gaat vaak helemaal niet om het nog beter begrijpen, het gaat om “zien”. Zodra je het namelijk ziet, begint de echte transformatie.
Wat maakt het dan zo moeilijk?
Als je kijkt naar de hersenen dan zijn ze gewend aan gemakkelijkheid, ze kiezen voor wat ze al kennen. Wanneer je al je hele leven iets op een bepaalde manier doet, laten we een concreet voorbeeld pakken:
Als iemand mij iets vraagt en ik weet het antwoord daar niet op dan voel ik mij dom.
Als je het ontleedt is het eigenlijk een doodgewone situatie, maar door je leven heen heb je wellicht geleerd om altijd naar perfectie te streven, het 100% te weten.
Om dit te veranderen vraagt het dus tijd en herhaling om een meer gewenste situatie te creëren.
Hoe doe je dat dan?
Door een trigger voor jezelf te bedenken, zo simpel als “Als iemand mij iets vraagt en ik ken er geen antwoord op, dan observeer ik eerst wat er bij mijzelf gebeurt, vertel ik mijzelf dat het oké is dat ik het niet weet, dat het niks over mij zegt en ga ik door met wat ik deed.”
Het gaat hier niet over dat je het gelijk 100% goed moet doen, maar dat je de situaties herkent die niet helpend voor je zijn.
Wat ook kan helpen is om juist de mensen te observeren die doen wat jij ook wilt, “Wat doen zij anders?”, “Welke patronen herken je hierin?”.
Nu we het over patronen hebben gehad ben ik natuurlijk heel benieuwd of jij bij jezelf patronen herkent. Waar loop jij tegenaan?
