Het niet zeker weten

Jarenlang heb ik mijzelf verschuild, ik wist niet goed wat ik wilde in mijn loopbaan. Telkens vertelde ik aan mensen dat ik dit niet meer wilde, maar wat ik wel wilde was ook niet echt duidelijk. De woorden "Ik weet het niet" werden vaak gebruikt als antwoord. En alhoewel iets niet weten helemaal niet verkeerd is, is het tegelijkertijd wel een verraderlijke valkuil om in te trappen.

Je houdt je zelf voor de gek

Laten we heel eerlijk zijn, wanneer weet je iets nou heel zeker? We weten dat de zon op komt, dat we allemaal een keer dood gaan en dat ademen belangrijk is om in leven te blijven. Wat we niet zeker weten is, wat is nou een goede volgende stap? Wat is de juiste route om te bewandelen?

Dit zijn allerlei voor de hand liggende principes, maar op het moment dat ik niet gelukkig was in mijn werk stond ik hier helemaal niet bij stil. Het enige wat ik zei is "ik weet niet wat de volgende stap is" en daarmee was het werk ook gedaan, ik ondernam geen actie, ik bleef stil zitten. Zonder dat ik er eigenlijk erg in had.

De gevolgen

Het niet in actie komen voor iets waar ik wel aan merkte dat ik er in wilde veranderen voelde toch enigszins veilig, ik hoefde niet uit mijn schulp te gaan, ik hoefde niet buiten mijn comfortzone te gaan en ik kon vooral lekker blijven klagen over de situatie. Klagen, klagen en nog eens klagen..

Wat had ik het slecht..

Maar het klagen heeft wel een keerzijde, wat ik wel vaker benoem is dat wie blijft focussen op wat er niet goed gaat, steeds minder ruimte ziet voor wat er wél kan. Bovendien duren de dagen erg lang als je constant in de "klaag" modus zit. Het begint bij verantwoordelijkheid nemen.

De kleine stap, waarom is het zo lastig?

Waarom ik destijds niet in beweging kwam, is omdat ik ten eerste constant mijzelf allerlei scenario's aan het bedenken was, ik was alle voors en alle tegens aan het afwegen. Dat is een mooie manier, lekker blijven nadenken over de perfecte keuze, maar wederom een manier om stil te blijven staan.

Ik had zelf wel door dat het wikken en wegen niet de doorslag gaf, ik kwam er eigenlijk steeds meer achter dat er eigenlijk geen perfecte stap is. Alleen actie ondernemen en bijsturen. Toch ondernam ik nog steeds geen actie, want ik vond het spannend. Spannend wat een ander van mijn keuze zou vinden als ik een switch zou maken. Wat zouden mijn vrienden en familie wel niet denken?

En daar gaat het vaak mis, we hoeven alleen maar te kijken welke stap er voor ons ligt die we kunnen maken, maar zijn geneigd om er juist een heel verhaal omheen te maken. Of beter gezegd de gedachten die we produceren voor waarheid aannemen.

Door de pijn heen

Verandering bracht voor mij een vorm van pijn met zich mee, een pijn dat ik misschien wel afgewezen zou worden om de keuze die ik zou maken. Een pijn dat ik het niet goed zou doen, dat mensen er vooral iets van zouden vinden. Ik pastte mij veel aan en dat zorgde ervoor dat ik braaf deed wat mensen zeiden of van mij verwachtten. In plaats van te kiezen wat ik echt wilde.

Toch besloot ik te gaan voor een nieuwe opleiding als Holistisch Leefstijlcoach, een best vreemde gedachten als je bedenkt dat ik destijds werkte als developer. Maar ik voelde dat ik wat anders wilde en dit sprak mij aan. De gedachte die ik had is, het gaat mij sowieso verder helpen.

En ja, nu de opleiding inmiddels is afgerond heeft het mij ook antwoorden gegeven.

We doen allemaal alsof

Ik typ dit artikel, maar geen idee of het aanslaat. Ik maak mijn website, maar geen idee of hij goed genoeg is. Ik bouw mijn coachingpraktijk uit, maar bedien ik wel de juiste mensen? Ik wist ook niet wat stoppen met alcohol mij op ging leveren. En zo zijn er veel vragen die we vroeg of laat allemaal krijgen als we aan iets beginnen.

Soms lijkt het alsof een ander goed weet wat ie wil, alsof dit het helemaal is wat ze voor ogen hebben. Maar dit is ook gewoon puur wat "NU" aan de hand is, het is de keuze die iemand maakt en daar zit precies het verschil tussen kiezen en het niet weten. Iets niet weten omzetten betekent dat je moet gaan kiezen.

Wat ik geleerd heb

Het heeft mij niet alleen nieuwe inzichten over mijzelf gegeven, het heeft mij vooral doen inzien dat actie altijd antwoorden geeft in plaats van er nog vaker over na te denken. Als ik het niet weet, dan is een kleine stap om te zetten de eerste stap die je kan zetten. Bijvoorbeeld als je een nieuwe baan wilt, probeer eens een dagje mee te lopen met een baan die je wel "leuk lijkt", niet omdat het uiteindelijk is wat je wilt gaan doen. Maar om te kijken hoe je dit ervaart.

Juist de actie uitvoeren en kijken wat de reactie is. Dat zijn de momenten die echte helderheid geven.